Neo QLED در مقابل OLED: کدام فناوری تلویزیون برای شما مناسب است؟

Neo QLED در مقابل OLED: کدام فناوری تلویزیون برای شما مناسب است؟

تصویری از یک Neo QLED و یک تلویزیون OLED در یک سناریو

مایکل گاریفو/ZDNET

در حدود پنج سال گذشته، بازار تلویزیون به حدی متنوع شده است که ادامه دادن به آن دشوار است. تلویزیون های LCD و پلاسما ساده با یک سوپ الفبای واقعی از کلمات اختصاری مانند QLED، Neo QLED، OLED، Mini LED، Micro LED، و احتمالاً چند نوع دیگر که فراموش می کنم، جایگزین شده اند. برای یک نویسنده فناوری باید ردیابی آن ها زیاد باشد، چه رسد به مصرف کننده معمولی.

همچنین: بهترین تلویزیون هایی که با پول می توان خرید

در این مقاله، تفاوت‌های بین دو مورد از محبوب‌ترین فناوری‌ها را روشن می‌کنم: Neo QLED و OLED. من هر فناوری، مزایا و معایب هر دو را ابهام می‌کنم، و تعریف می‌کنم که کدامیک می‌تواند در تلویزیون بعدی شما به بهترین نحو به شما خدمت کند.

Neo QLED چیست؟

سه تلویزیون سامسونگ نئو QLED

سه تلویزیون Neo QLED سامسونگ با وضوح 4K و 8K.

سامسونگ

بیایید با اصول اولیه شروع کنیم. Neo QLED (دیود ساطع نور کوانتومی نئو) نامی انحصاری سامسونگ برای تلویزیون های 4K و 8K است. این پنل‌ها از فناوری Quantum Matrix استفاده می‌کنند که از طریق هزاران LED کوچک نور پس‌زمینه را فراهم می‌کند. هر LED کسر کوچکی از اندازه آنهایی است که در تنظیمات نور پس‌زمینه تلویزیون قدیمی‌تر هستند. این باعث می‌شود نزدیک‌ترین Mini LED آنالوگ غیر اختصاصی Neo QLED باشد (در زیر در بخش پرسش‌های متداول توضیح داده شده است).

همچنین: بهترین تلویزیون های QLED که می توانید بخرید (از 50 تا 98 اینچ)

مزیت این پنل این است که شما هزاران منطقه روشنایی دارید. در تلویزیون‌های قدیمی، بخش‌هایی از صفحه‌نمایش که باید کاملاً سیاه باشد، به دلیل محدود بودن مناطق روشنایی، خاکستری یا شیری به نظر می‌رسند. برخی از تلویزیون‌های قدیمی‌تر دارای چهار عدد برای کل صفحه هستند. با Neo QLED، بخش های دقیقی از صفحه نمایش روشن می شود. نتیجه تصویری با کنتراست بهتر و واضح‌تر بین نور و تاریکی و رنگ‌های دقیق‌تر است. همچنین استفاده سامسونگ از فناوری کوانتوم دات، که فیلتر نور اضافی را بر اساس پیکسل به پیکسل فراهم می‌کند تا رنگ‌ها دقیق‌تر و اشباع‌تر شوند، به دقت رنگ‌ها کمک می‌کند.

OLED چیست؟

ال‌جی 97 اینچی M3 OLED در نمایشگاه CES 2023

یک تلویزیون OLED 97 اینچی ال‌جی در نمایشگاه CES 2023.

ژوئن Wan/ZDNET

OLED یک فناوری قدیمی و غیر اختصاصی است که با استفاده از یک لایه واحد که نور و رنگ را ارائه می دهد، خود را متمایز می کند. در جایی که Neo QLED و اکثر انواع پنل های دیگر به یک لایه برای ارائه رنگ برای پیکسل های جداگانه و لایه دیگری برای روشن کردن پیکسل های رنگی متکی هستند، پیکسل های پنل OLED نور خود را ارائه می دهند.

تلویزیون OLED اساساً مجموعه ای از میلیون ها LED میکروسکوپی با تغییر رنگ است. هر پیکسل نور رنگی ساطع می‌کند، به این معنی که به تعداد پیکسل‌ها، ناحیه‌های روشنایی وجود دارد. هر کدام همچنین می توانند به طور کامل خاموش شوند و سطوح سیاه کاملی را ارائه دهند.

همچنین: تلویزیون های OLED ضروری: جواهر سینمای خانگی

تلویزیون‌های OLED سال‌هاست که وجود دارند و تقریباً همه تولیدکنندگان بزرگ تلویزیون، نسخه‌ای از آن را تولید می‌کنند.

نئو QLED یا OLED کدام بهتر است؟

نمونه ای از تلویزیون OLED که از گوشی هوشمند باریک تر است

این مدل از سونی OLED باریک تر از پیکسل 6 پرو استفاده شده در عکس است.

ربکا آیزاکس/ZDNET

مانند بسیاری از مقایسه‌های فناوری، در اینجا هیچ پاسخ جهانی وجود ندارد. پاسخ درست به محتوایی که تماشا می کنید، بودجه، محیط تماشا و ترجیحات شخصی شما بستگی دارد.

عکس محصول سبک زندگی از تلویزیون Neo QLED سامسونگ که روی دیوار نصب شده است

برخی از مدل‌های تلویزیون نئو QLED سامسونگ دارای گزینه نمایش چندین منبع و برنامه به طور همزمان هستند.

سامسونگ

مزایا و معایب Neo QLED

طرفداران:

  • روشنایی – فناوری Neo QLED سامسونگ به دلیل استفاده از LED های مجزا و کوچک برای نور پس زمینه، تصاویر را به طور متوسط ​​چهار تا پنج برابر روشن تر از پنل های OLED ایجاد می کند. این باعث می‌شود پنل‌های Neo QLED برای اتاق‌هایی با نور روشن عالی باشند.
  • نرخ تجدید – در حالی که تلویزیون‌ها و نمایشگرهای OLED بالاخره به نرخ تازه‌سازی رقبای خود می‌رسند، انتخاب گسترده‌تری از نمایشگرهای Neo QLED با نرخ تازه‌سازی بالاتر وجود دارد. این نرخ تازه‌سازی برای بازی و تماشای ورزش‌های زنده با سرعت بالا مهم است.
  • هزینه – مطمئناً گزینه های OLED مقرون به صرفه تر از همیشه وجود دارد. با این حال، بسیاری از مدل‌ها انتخاب پورت، ویژگی‌های تلویزیون هوشمند و سایر فناوری‌های مفید نمایشگر را قربانی می‌کنند تا به قیمت ارزان برسند در حالی که همچنان پنل‌های OLED را در بر می‌گیرند. Neo QLED، در مقایسه ویژگی به ویژگی، معمولاً قیمتی حداقل چند صد دلاری کمتر از یک مدل OLED معادل دارد.

معایب:

  • سطوح سیاه ناقص – در حالی که Neo QLED یکی از نزدیک ترین رقبای OLED برای سطوح ایده آل مشکی است، هنوز نمی تواند با کنتراست OLED ها مطابقت داشته باشد. این کمبود به این دلیل است که Neo QLED میلیون ها پیکسل را تنها با هزاران LED روشن می کند. نتیجه، خونریزی خفیف کم، اما همچنان قابل مشاهده است.
  • انتخاب – بر خلاف تلویزیون های OLED، نمایشگرهای Neo QLED در انحصار سامسونگ هستند. این انحصار به این معنی است که اگر از طرفداران رابط تلویزیون هوشمند سامسونگ، فلسفه طراحی یا به طور کلی این شرکت نیستید، شانسی ندارید. برعکس، پنل‌های OLED توسط تولیدکنندگان زیادی ساخته می‌شوند که می‌توانید از بین آنها انتخاب کنید.
  • ضخامت – ممکن است خنده دار به نظر برسد که تلویزیون های Neo QLED را ضخامت بدانیم (عمق بیشتر آنها حدود یک اینچ است)، اما همچنان ضخیم تر از پنل های OLED هستند. دلیلی وجود دارد که فناوری OLED همچنان در گوشی های هوشمند بسیار محبوب است. این فناوری یکی از باریک‌ترین پنل‌های نمایشگر را که می‌توانید بخرید ارائه می‌کند. تلویزیون های OLED با مشاهده لبه ای عملا ناپدید می شوند.
یک تلویزیون OLED سونی در یک اتاق نشیمن مدرن با نمای استخر

تلویزیون های OLED به شما یک استخر بی نهایت میلیون دلاری نمی دهند تا از پشت آن ها نگاه کنید، اما این مدل سونی همچنان در هر اتاق نشیمن آینده نگرانه به نظر می رسد.

سونی

مزایا و معایب OLED

طرفداران:

  • سطوح کنتراست و سیاه – سطح کنتراست و رنگ مشکی OLED بی بدیل است. اگر محتوای زیادی با صحنه‌های تاریک (مانند فیلم‌های ترسناک یا بازی‌های ویدیویی) تماشا می‌کنید، تجربه بهتری با OLED خواهید داشت.
  • لاغری – اگرچه اکثر تلویزیون‌های OLED دارای قسمتی به سمت پایین هستند که حدود دو اینچ ضخامت دارند، اما بیشتر صفحه نمایش باریک‌تر از گوشی هوشمند شما است و در برخی مدل‌ها اغلب به 1/4 اینچ کاهش می‌یابد. این نازکی جذابیت بصری و کیفیت ممتاز را به خصوص زمانی که روی دیوار نصب می شود، ارائه می دهد.
  • تنوع مدل – تلویزیون های OLED زمانی تقریباً به طور کامل در اختیار ال جی بودند. آن وضعیت به طرز چشمگیری تغییر کرده است. تقریباً تمام تولیدکنندگان بزرگ، از جمله سامسونگ، به این حزب پیوسته اند. مدل‌های OLED اکنون در اندازه‌ها، رزولوشن‌ها و قیمت‌های متنوع‌تری نسبت به قبل در دسترس هستند.

معایب:

  • قیمت – قیمت OLED تا حدودی کاهش یافته است، اما یک تلویزیون OLED با ویژگی های کامل تقریباً همیشه گران تر از فناوری های جایگزین خواهد بود.
  • تردی – تمام این نازکی به این معنی است که پانل ها می توانند ظریف باشند. هر تلویزیونی در اثر ضربه سخت خرد می‌شود، اما OLED‌ها به لطف پنل‌های نمایش فوق‌العاده باریک خود حتی در هنگام نصب آن‌ها به احتیاط نیاز دارند. تلویزیون‌ها نمی‌توانند وزن خود را تحمل کنند، و بالا بردن آن‌ها در محل خود توسط بخش‌های پایین‌ترشان بسیار مشکل است.
  • خطر سوختگی – Burn-in زمانی اتفاق می‌افتد که نمایشگر تصاویر باقی‌مانده را حفظ می‌کند که ناپدید نمی‌شوند، مهم نیست که چند بار پیکسل‌های آن به‌روزرسانی شوند. اگر تا به حال مانیتوری با نسخه دائمی و شبح مانند نوار وظیفه ویندوز داشته اید، این مشکل را تجربه کرده اید. پنل‌های OLED نسبت به فناوری‌های LED رقیب بیشتر مستعد سوختن هستند. در حالی که سازندگان از روش‌های متعددی برای مقابله با این مشکل استفاده کرده‌اند، و پانل‌ها نسبت به گذشته انعطاف‌پذیرتر هستند، هنوز هم قابل تامل است، به خصوص اگر انتظار دارید تصاویر ثابت را برای مدت طولانی نمایش دهید.
مردی که در یک فروشگاه به تلویزیون نگاه می کند

امیدوارم با خواندن این قطعه از سردرگمی شما به اندازه ظاهر این مرد جلوگیری کنید.

گتی

آیا باید تلویزیون Neo QLED یا OLED بخرم؟

دسته بندی هایی از مصرف کنندگان وجود دارند که من یک نوع را نسبت به دیگری به آنها توصیه می کنم:

  • گیمرها یا طرفداران ورزش – Neo QLED: روشنایی اضافی در دسترس، در دسترس بودن رایج تر نرخ رفرش 120 هرتز، و عدم نگرانی در مورد گرافیک های درون بازی یا همپوشانی امتیازات ورزشی که باعث سوختگی می شود، نئو QLED را انتخاب بهتری می کند.
  • علاقه مندان به فیلم و تماشاگران پرخاشگر – OLED: اگر در اطراف تلویزیون جدید خود یک سینمای خانگی می‌سازید و بهترین نسبت کنتراست و غنی‌ترین رنگ‌ها را می‌خواهید، OLED بهترین راه است. اکثر مدل‌های OLED با رعایت درجه‌بندی رنگی دقیق فیلم‌های پرهزینه و سریال‌های تلویزیونی مدرن، حتی بیشتر می‌درخشند.
  • بینندگان با اتاق نشیمن فوق العاده روشن – Neo QLED: رنگ‌های غنی OLED و مشکی‌های تیره اهمیتی ندارند که به لطف نور محیط از پنجره‌ها یا لامپ‌ها، تصویر خیلی تیره باشد. در حالی که می توانید سعی کنید نور اتاق را با استفاده از پنجره ها یا دیمرها کاهش دهید، اما همیشه عملی نیست. به همین دلیل، حداکثر روشنایی بسیار برتر Neo QLED در اینجا برنده می شود.
  • دکوراتورهای داخلی و دیگرانی که زیبایی شناسی را در اولویت قرار می دهند – OLED: مشخصات فوق باریک تلویزیون OLED دو مزیت به آن می دهد. اول اینکه باعث می‌شود تلویزیون با تماشای کناری تقریباً ناپدید شود. دوم، پنهان کردن تلویزیون در کابینت را بسیار آسان‌تر می‌کند.

واقعیت این است که هر دو تلویزیون Neo QLED و OLED عالی هستند و از هیچکدام ناامید نخواهید شد. مدل‌هایی از هر دو نوع تلویزیون وجود دارد که هر چیزی را که قبلاً آمده بود را از بین می‌برد و احتمالاً باعث می‌شود اولین بار که آن را در اتاق نشیمن خود ورق می‌زنید، شک و شبهه‌ای را که داشتید فراموش کنید.

سوالات متداول

هر طرفی از این مقاله راضی باشید، ایده خوبی است که با انتخاب مدلی که از آخرین فناوری HDMI پشتیبانی می کند، خرید خود را در آینده تضمین کنید. HDMI 2.1، استاندارد فعلی، از ویژگی هایی مانند وضوح تا 10K در 120 هرتز، Dynamic HDR برای بهترین عملکرد رنگ و کاهش تاخیر برای بازی پشتیبانی می کند. بودجه خود را برای مدل HDMI 2.1 هدر ندهید، اما در نظر بگیرید که آیا ممکن است ارزش این را داشته باشد که اکنون کمی بیشتر برای تلویزیونی که از آن پشتیبانی می کند خرج کنید تا بتوانید در آینده بیشتر به آن نمایشگر بچسبید.

ما بر روی مهمترین و کاربردی ترین موارد تمرکز خواهیم کرد:

  • مینی ال ای دی – اساساً یک نسخه غیر اختصاصی از همان فناوری مورد استفاده در Neo QLED، اما بدون لایه کوانتوم دات سامسونگ که روی آن قرار گرفته باشد. Mini LED سطوح عملکرد کنتراست یکسانی را ارائه می دهد، اما لزوماً عملکرد رنگ مشابهی ندارد.
  • میکرو ال ای دی – فناوری که وعده می دهد در نهایت با استفاده از LED های کوچک که می توانند پیکسل های جداگانه را روشن کنند، با OLED مطابقت کند. این فناوری هنوز به تولید انبوه در نمایشگرهای تلویزیون با اندازه کامل نرسیده است.
  • QLED – اساساً خواهر یا برادر بزرگتر Neo QLED که برای کمک به رنگ و نور به فناوری نقاط کوانتومی متکی است. Neo QLED در اکثر دسته بندی ها بهتر از QLED عمل می کند.
  • رهبری – فناوری که همه چیز را شروع کرد. این نوع پنل قدیمی معمولاً به LED های کمتری در مناطق پشت نمایشگر یا اطراف لبه های آن متکی است. LED تا حد زیادی با فناوری هایی جایگزین شده است که می توانند مناطق روشنایی دقیق تری تولید کنند. در اینجا تفاوت بین LED و OLED توضیح داده شده است.

همچنین: آیا OLED بهتر از QLED است؟

این یک نقطه مشاجره مشترک بین خریداران در همان خانواده است. برخی می گویند “بزرگترین چیزی که می توانید بخرید” پاسخ است، اما برخی دیگر خاطرنشان می کنند که حتی رزولوشن های 4K وقتی بیش از 65 اینچ کشیده شوند و از نزدیک مشاهده شوند، جذاب تر به نظر می رسند.

سامسونگ توصیه می کند از «فاصله مشاهده (بر حسب اینچ)/2 = اندازه توصیه شده تلویزیون» به عنوان قانون اصلی خود استفاده کنید. این بدان معناست که اگر قصد دارید در فاصله 10 فوتی (120 اینچی) از صفحه نمایش بنشینید، باید یک تلویزیون 60 اینچی، اگر تنها 5 فوت با شما فاصله دارید، یک تلویزیون 30 اینچی یا اگر می خواهید یک صفحه نمایش بزرگ 80 اینچی داشته باشید. بیش از 13 فوت دورتر

من پیشنهاد می‌کنم مقوا یا کاغذ ضخیم تهیه کنید و اندازه‌های بالقوه مختلف را مسخره کنید. دیدن مقیاس دنیای واقعی مستطیلی که به آن خیره خواهید شد، اغلب چیزها را بهتر از هر معادله ای روشن می کند.



منبع: https://www.zdnet.com/home-and-office/home-entertainment/neo-qled-vs-oled-which-technology-is-right-for-you/#ftag=RSSbaffb68